Sessizce Tekrarlanan Bir Cümle
İlk zamanlarda bunun daha fazla kelime öğrenmekle çözülebileceğini düşünüyordum.
Belki biraz daha gramer…
Belki biraz daha kelime…
Belki biraz daha pratik…
Ama zamanla başka bir şey fark ettim.
Bu cümleyi kuran insanların büyük bir kısmı aslında dili biliyordu.
Onları durduran şey çoğu zaman bilgi eksikliği değildi.
Konuşmaya başlamadan önce kendi kendilerine koydukları görünmez kurallardı.
"Yanlış söylememeliyim."
"Önce doğru cümleyi kurmalıyım."
"Hazır hissedince konuşurum."
Ve bazen en büyük sessizlik tam da bu düşüncelerin içinde oluşuyordu.
Mükemmel Cümleyi Beklemek
Çocukları hiç dikkatle izlediniz mi?
Konuşmayı öğrenirken durup düşünmezler.
Yanlış söylerler.
Tekrar denerler.
Kimse onlardan ilk cümlelerinde mükemmel olmalarını beklemez.
Biz de beklemeyiz.
Peki yetişkin olduğumuzda neden kendimizden bunu bekliyoruz?
Yeni bir dil öğrenmeye başladığımız anda sanki görünmez bir sözleşme imzalıyoruz.
"Henüz hazır değilim."
"Biraz daha çalışayım."
"Önce hata yapmayacak kadar iyi olayım."
Oysa konuşmak, hazır olduğumuz için başlamaz.
Çoğu zaman tam tersi olur.
Konuştukça hazır hissederiz.
Asıl Engel Nerede?
Yıllar boyunca bunu tekrar tekrar gördüm.
Bazı öğrenciler çok az kelimeyle kendilerini rahatça ifade edebiliyordu.
Bazıları ise çok daha geniş bir kelime hazinesine sahip olmasına rağmen tek bir cümle kurmaktan çekiniyordu.
İşte o zaman kendime şu soruyu sormaya başladım:
Acaba onları durduran gerçekten dil miydi?
Hayır.
Çoğu zaman sorun dil değildi.
Sorun hata yapma korkusuydu.
Kendimize karşı fazla sert olmamızdı.
Belki de konuşmaya başlamadan önce öğrenmemiz gereken ilk dil, kendimize karşı daha şefkatli olabilmekti.
Öğretmen Olarak Benim Öğrendiğim Şey
Yıllar boyunca öğrencilerim bana yalnızca Almanca ya da İspanyolca öğretmediler.
İnsanların nasıl öğrendiğini de öğrettiler.
Bir şeyi gerçekten öğrenebilmek için önce kendimizi güvende hissetmeye ihtiyaç duyduğumuzu…
Hata yapmanın öğrenmenin doğal bir parçası olduğunu…
Ve bazen tek bir cümleyi kurabilmenin, on sayfa gramer çalışmaktan daha büyük bir adım olabileceğini…
Bugün derslerimde en çok önem verdiğim şeylerden biri de bu.
Öğrencilerimin mükemmel cümleler kurması değil.
Konuşmaya cesaret edebilmesi.
Çünkü bana göre dil, önce güvenin içinde filizleniyor.
Kendinize Küçük Bir İzin Verin
Belki bugün yeni bir kelime öğrenmeyeceksiniz.
Belki uzun bir gramer konusu da çalışmayacaksınız.
Ama kendinize küçük bir izin verebilirsiniz.
Yanlış yapma izni.
Eksik konuşma izni.
Duraksama izni.
Gülümseyerek yeniden deneme izni.
Çünkü belki de konuşmaya başlamanın ilk adımı, daha fazla bilgi edinmek değil…
Kendinize konuşma hakkı tanımaktır.
Son Söz
Öğretmenlik bana yıllar içinde birçok şey öğretti.
Ama en kıymetlilerinden biri şu oldu:
İnsanlar, kendilerini güvende hissettikleri yerde öğreniyor.
Belki de bu yüzden derslerimde en çok istediğim şey, öğrencilerimin mükemmel cümleler kurması değil.
Kendilerini rahatça ifade edebilecekleri bir alan bulmaları.
Eğer siz de bugün "Her şeyi anlıyorum ama konuşamıyorum." diyorsanız…
Şunu bilmenizi isterim:
Yalnız değilsiniz.
Ve belki de ihtiyacınız olan şey, biraz daha fazla kelime değil…
Kendinize konuşma izni vermek.
